….İlk merhaba….

Yalınlık kelimesi; açık seçik, basit, duru, gösterişsiz, sade, süssüz daha pek çok şekilde açılımını yapabileceğimiz ifadeleri taşır. Masa ise dünyadır ve her şey onun etrafında döner ve masada herkes kendi masalını anlatır…… Bu masada insanın yaşadığı kendi yalın yalnızlığı vardır…. Kendi çok sesliliği içindeki tek başınalığı….

Bu ilk merhaba ile birlikte gelecekteki dönemde masamdan sizlerle kah kendi dünyamı, kah sanat üzerine yapılan araştırmaları, çeşitli görüşleri, teknik detayları yada masamın yanında duran pencereden görünen manzaraları anlatacağım elim erdiği gücüm yettiğince.

İnsan çoğu zaman açılmamış iç içe duran kutular silsilesidir… Bende yazarken bu dokunulmamışlıklarımı tek tek açıp size anlatmaya çalışırken kendimi tekrar ve yeniden öğrenmeye devam etmeyi umuyorum.

Bir yazar değilim ama elbetteki kabul gören bir “YAZAN” olmayı çok arzu ederim. Yazım dilimde ve tavrımda hatalar olursa şimdiden af ola.

….

İnsanlığın mağara duvarları karşısına geçtiği günden bu yana çizdiği, küçük avcı hikayelerinden günümüze kadar gelen süreç içerisinde toplumun yapı ve kültürünü oluşturan sonsuz faktörlerin içinde sanat eseri, toplum-sanatçı ilişkisinin ortak malı olmuştur.

Kültürün gelişiminde sanat eseri, onu yapan sanatçıdan çok o toplumun malı olagelmiştir. Bu yüzden sanat tarihi içerisinde sanatçıları dönemlerinde çeşitli kavim, millet ve ait oldukları ekollere göre sıralıyoruz…….

Peki o varlığının nedenini sorgulama yetisine sahip olmayan ilk insanlık hallerinde dahi o İNSAN niye yaşadığı yaptığı şeyi ifade etmeye anlatmaya çizip göstermeye kalkmıştır. Niye bunu sergilemek istemiş yaşanılan hali bir şekle büründürmeye çalışmıştır. Var olmasının zorlu şartları içinde onda bunu yaratan etki nedir?

İnsanlığın bu en eski sanat eserlerini anlamak ve değerlendirmek için, bugünkü estetik değerlerimizi bir tarafa bırakmamız gerekmektedir. Bütün bu eserler, ne belirli bir güzellik duygusunun ifadesi, ne de sanat için yapılmış eserlerdir. Bunların, bir amaç için ortaya konduğu anlaşılıyor. Yaygın kanaate göre bu resimler, ilkel insanların avcılıktaki başarılarını artırmak için başvurduğu büyüye yardım etmek için yapıldıkları sanılmaktadır. İlkel insanlara göre, bir varlığın hayaline sahip olmak, onu elde etmek demektir. Yani resimdeki hayvanı yaralamak veya öldürmek, gerçek hayattaki av hayvanının da ölmesine veya gücünden kaybetmesine yol aşacağına inanılıyordu. Bu inanış, halen yaşayan bazı ilkel kavimlerde de benzer şekillerde devam etmektedir. Şu halde, doğarken; sanatın sihir ve büyü karakteri olması gerekir.

Ya da insanın kendisini ifade etme dürtüsünün bir sonucu….

İşte o zamanlarda başlayan bu yolculuk günümüze kadar ulaşmışlığında, bize bizi anlata gelmiştir…..

Bu ifade sürecini birlikte paylaşmak için Eylülde görüşmek üzere diyorum.